Boekrecensie - 01/10/2026

Ook Stefanie nam deel aan de blogtour. Dit is haar recensie:

Bedankt dat ik mee mag doen aan de blogtour. Dit boek is mijn eerste kennismaking met Olivia haar boeken. En dat is super geslaagd. Meerdere keren werd ik al nieuwsgierig en nú eindelijk gelukt om wat van haar te lezen.


Het verhaal is mega vlot en fijn geschreven. Zodra je begint wil je niet meer stoppen, veel afwisseling in het boek en van saai worden is geen moment twijfel. Door de omschrijving van de omgeving voelt het of je erbij bent, zo beeldend geschreven. Het boek neemt je mee in het mooie Italië en het Italiaanse familiebedrijf, heerlijk eten en de sfeer.

Maar het leven krijgt een totaal onverwachtse wending, die moet je zelf gaan lezen , want die ga ik je niet vertellen. Van spanning tot romance je vind dit allemaal is dit mooie boek. Ik heb met heel veel plezier het verhaal van Amber gelezen .

Heb jij wel eens een boek van Olivia gelezen? Ik ga er zeker meer lezen.

Boekrecensie - 29/09/2026

Vandaag is het de beurt aan Tania in de blogtour van De Zoenboog:

De Zoenboog is het tweede deel van de Zoentrilogie die de verhalen vertelt van drie vriendinnen. De Zoenboog vertelt het verhaal van Amber.

Amber is een fuifbeest tot ze Alessandro leert kennen. Met hem meent ze het voor het eerst serieus in een relatie. Door familiale omstandigheden besluiten Amber en Alessandro tijdelijk naar Sorrento te verhuizen om mee te helpen in het familiebedrijf. Zijn familie kan elke helpende hand in de olijfboomgaard gebruiken nu twee nonkels met corona in het ziekenhuis liggen. Amber werkt zich in geen tijd in en neemt het winkeltje en sociale media voor zich. Alles loopt goed tot ze naar Belgie wil terugkeren voor een feestje. Op de luchthaven gebeurt iets waardoor haar hele leven op zijn kop staat. Komt dit nog goed? Daarvoor moet je het boek lezen, hihi.

Voor mij was het de eerste keer dat ik een boek las van Olivia Demarie en ik was aangenaam verrast. Ik wist niet wat ik moest verwachten en al snel bleek dat het geen gewone feelgood was. Olivia heeft een vlotte schrijfstijl en de spanning is zo opgebouwd dat je gewoon wil blijven lezen. Ik had de wending in het verhaal dan ook totaal niet verwacht. Hier ga ik natuurlijk niet teveel van verklappen. Het hele verhaal draait rond vertrouwen. In haar 'vriend', haar vriendinnen, undercoveragent Thomas,.... Net als de personages zijn ook de locaties heel goed beschreven. Je kan je helemaal inleven in die plekken. Het deeltje in Italie deed me terugdenken aan mijn zomervakantie van dit jaar en nu wil ik ook een roadtrip door de VS maken.

De Zoenboog kan je het beste omschrijven als een spannende feelgood met een vleugje spice. Jajaje, er zit ook wat spice in.

Het was een aangename kennismaking met de schrijfwijze van Olivia Demarie en ik ben heel benieuwd naar haar andere boeken.

Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour.

Boekrecensie - 27/09/2026

Ook Myrthe nam deel aan de blogtour. Dit is haar review:

In De Zoenboog vertrekken Amber en Alessandro naar Sorrento, waar ze de familie van Alessandro helpen in de olijfgaard. We krijgen ondertussen meer mee over de geschiedenis van hun bedrijf, waar ze hun eigen olijfolie en limoncello maken. De Italiaanse gewoontes, sfeer en het zonnige Sorrento worden heel leuk meegenomen in het verhaal.


Het verhaal zit opnieuw bomvol personages en eerlijk… ik heb deze keer gewoon een lijstje op mijn gsm bijgehouden met wie wie was . Zeker omdat er ook personages uit het vorige boek terugkomen, zou ik aanraden om de boeken op volgorde te lezen. Zo kun je de personages en hun verhaallijnen veel beter volgen.


Er gebeurt weer behoorlijk wat, met onder andere drugs (kleine spoiler ). Daarnaast gaat het verhaal veel over seks en komen er ook zwaardere thema’s aan bod, zoals corona, burn-out, overlijden en drankproblemen. Er vallen zelfs een aantal doden (opnieuw een kleine spoiler ). Ondanks die zwaardere onderwerpen blijft de schrijfstijl lekker luchtig en vlot.


Wat ik zo leuk vind aan deze serie, is dat er heel wat hedendaagse onderwerpen in verwerkt zitten en dat de schrijfstijl super toegankelijk is. Het las opnieuw bijna net zo verslavend als het vorige boek! Naar mijn gevoel waren de hoofdstukken in dit deel ook wat korter, waardoor ik er nóg sneller doorheen ging.


Een paar schrijf- en typfoutjes vielen me wel op, maar die deden voor mij gelukkig weinig af aan het leesplezier.


En er komt nog een derde deel aan, deze keer over Lara! Daar ben ik na dit boek natuurlijk ook benieuwd naar.


Mijn beoordeling: 4/5

Een heerlijk vlot en meeslepend verhaal met Italiaanse sferen, veel personages, geheimen en genoeg drama om te blijven doorlezen.

Boekrecensie - 25/09/2026

Dit vond Laura van De Zoenboog:

Er zijn boeken die je gewoon niet weg kan leggen. De Zoenboog, het tweede deel van de trilogie van Olivia Demarie, is er daar één van. Door de steeds verder opbouwende spanning blijf je lezen en ook als het gevaar is geweken, blijft het knagen en vraag je je af. Is het echt zo?

In het boek maak je kennis met Amber, de losbol van drie vriendinnen. Relaties heeft ze jarenlang afgehouden, maar toen kwam ze Alessandro tegen. Hij eindigt niet net als de vele andere one-night-stands maar blijkt een blijvertje. Als de olijfgaard van zijn familie tijdens de coronaperiode wordt getroffen, trekken ze naar Italië om te helpen. Amber, die zelf geen familie meer heeft, voelt zich al snel helemaal thuis bij de warme Italiaanse familie. Maar als ze tijdelijk terugkeert naar België blijkt niet alles te zijn wat het lijkt en wordt haar vertrouwen flink op de proef gesteld.

Het is een leuk en spannend verhaal dat je door de oplopende spanning to het einde in zijn greep houdt. Wat extra mooi is, is dat er onderwerpen aan bod komen waar niet altijd over gepraat wordt, zoals een kinderwens als je de veertig bent gepasseerd. Toch doet de geloofwaardigheid van het verhaal soms wat af aan het leesplezier. Sommige dingen zijn zo onrealistisch, dat je je afvraagt of dit verhaal wel echt voor volwassenen bedoeld is.

Kun je daar gemakkelijk overheen stappen? Dan is De Zoenboog zeker een boek om te lezen. Want ondanks deze kanttekening weet Oliva Demarie je nieuwsgierig gehouden en kun je het boek gewoon niet wegleggen. ✨

Boekrecensie - 24/09/2026

Van Nancy mocht ik deze mooie feedback per mail ontvangen:

Wow wat een fantastisch boek was dit. Ik werd meteen meegesleept in het verhaal.

De spannende momenten maakten dat ik nog meer uitkeek om verder te kunnen lezen.

Op de momenten dat ik aan het werk was bleef het boek door mijn hoofd spelen....wat ben ik blij dat ik het heb mogen lezen.

Het heeft me echt geboeid van begin tot einde!!! Dankjewel.

Ik wacht al op wintergloed en op je volgende boek!!

Boekrecensie - 23/09/2026

Van Lisa mocht ik deze recensie ontvangen:


De Zoenboog is het tweede boek van de Zoentrilogie. Ik heb het eerste boek zelf nog niet gelezen, maar je kan dit boek perfect apart lezen. Elk boek volgt één van de drie vriendinnen. In De Zoensteiger volg je Ella en in dit boek lees je Amber haar verhaal.


Amber is de losbol van de drie vriendinnen. Ze is altijd wel te vinden op feestjes en is niet echt op zoek naar een vaste relatie. Tot ze Alessandro ontmoet… Ze wordt stapelverliefd en staat voor het eerst open voor iets serieus.


Wanneer de olijfgaard van Alessandro’s familie tijdens de coronaperiode wordt getroffen, trekken Amber en Alessandro naar Italië om een handje te helpen. Amber kan haar steentje bijdragen en voelt zich helemaal opgenomen door de warme familie.


Maar wanneer ze terugkeert naar België voor de verjaardag van Ella’s zoontje, blijkt niet alles te zijn wat het lijkt… Haar vertrouwen wordt serieus op de proef gesteld. En vanaf dat moment krijgt Amber heel wat te verwerken. Er wacht haar een heftige periode.


Benieuwd wat er allemaal gebeurt wanneer Amber terug naar België reist? Dan moet je De Zoenboog natuurlijk zelf lezen.


Wat ik heel leuk vond aan dit boek, is dat het zich afspeelt tijdens COVID. We hebben die periode allemaal meegemaakt en daardoor voelde het heel herkenbaar aan. En soms dacht ik echt: amai, zot eigenlijk hoe wij toen geleefd hebben hé?


Voor mijzelf miste ik wat meer diepgang in/tussen de personages. Ik voelde niet altijd die connectie met hen. Maar dat is natuurlijk ook heel persoonlijk en hangt er vooral vanaf wat je zelf graag leest.


Ik vind De Zoenboog een leuke feelgood die gemakkelijk leest. Het verhaal maakt je nieuwsgierig naar wat er nog allemaal staat te gebeuren en door de korte hoofdstukken leest het super vlot weg. Wat ik sowieso echt wel een pluspunt vind, die korte hoofdstukken